Ιστορική Μνήμη

              “Η ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΕΙΣΒΟΛΗ ΣΤΗΝ ΣΟΒΙΕΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ”

από τον μαθητή της Γ΄ τάξης 

Νίκο Αντωνόπουλο

Στις 22 Ιουνίου του 1941 τίθεται σε εφαρμογή από την γερμανική ηγεσία η επιχείρηση με την κωδική ονομασία “Μπαρμπαρόσα”, που είχε ως στόχο την κατάληψη ζωτικού χώρου στα ανατολικά. Λόγω της μεγάλης ισχύος του σοβιετικού στρατού, οι δυνάμεις του Άξονα συγκέντρωσαν 3,8 εκατομμύρια στρατιώτες, εκ των οποίον τα 3 εκατομμύρια ήταν Γερμανοί, ενώ οι υπόλοιποι ήταν από χώρες όπως η Ιταλία, η Ρουμανία, η Φινλανδία και η Ουγγαρία. Ο Χίτλερ, εκτός από 153 μεραρχίες κανονικού στρατού, έστειλε και 9 μεραρχίες των SS, για να αναλάβουν δράσεις εναντίον του τοπικού πληθυσμού. Μέσα στους πρώτους έξι μήνες της εισβολής, τα τάγματα των SS δολοφόνησαν βάναυσα μισό εκατομμύριο Εβραίους, καθώς δεν επρόκειτο για ένα πόλεμο κατάκτησης, αλλά για έναν πόλεμο εξόντωσης.        

 Η διοίκηση της Wehrmacht γνώριζε πως μια τέτοια επιχείρηση θα χρειαζόταν άφθονους πόρους, αλλά γνώριζαν πως η αγροτική παραγωγή της Ουκρανίας και τα πετρέλαια στον Καύκασο θα τους βοηθούσαν να επιτύχουν τον σκοπό τους.

Η γερμανική ηγεσία είχε δημιουργήσει τρεις κυρίες στρατιές. Η πρώτη στρατιά (βορράς), υπό την ηγεσία του στρατηγού Wilhelm Ritter von Leeb, είχε ως στόχο να διαπεράσει τις χώρες της Βαλτικής και να ενωθεί με τις δυνάμεις των Φινλανδών, ώστε να καταλάβει την πόλη του Λένινγκραντ. Ταυτόχρονα η δεύτερη στρατιά (κέντρο), με διοικητή τον Fedor von Bock, είχε ως στόχο να φτάσει ως την Μόσχα, ενώ η τρίτη στρατιά (νότος), υπό την ηγεσία του Gerd von Rundstedt, έπρεπε να καταλάβει την Ουκρανία και ύστερα να οδεύσει προς τις πετρελαιοπηγές του Καύκασου.

Τις πρώτες μέρες της επιχείρησης, η Luftwaffe (γερμανική πολεμική αεροπορία) επιφέρει τεράστια πλήγματα, αφού βομβαρδίζει ανελέητα σταθμούς ανεφοδιασμού και αεροδρόμια, διαλύοντας έτσι ένα τεράστιο μέρος της σοβιετικής αεροπορίας. Μέσα στους επόμενους μήνες, ο γερμανικός στρατός κατέκτησε την πόλη του Μινσκ, το Σμολένσκ, το Κίεβο και όδευαν προς την Μόσχα.

Έρχεται όμως ένας απρόβλεπτος χειμώνας, για τον οποίο τα γερμανικά στρατεύματα ήταν απροετοίμαστα, μιας και η διοίκηση της Wehrmacht πίστευε πως οι Σοβιετικοί θα είχαν παραδοθεί μέχρι το φθινόπωρο. Επιπλέον, ο Στάλιν είχε μεταφέρει τα εργοστάσια στα ανατολικά, παράγοντας μαζικά πολεμικό υλικό για να ενισχύσει τα στρατεύματα του και είχε επίσης φέρει στρατεύματα από την Σιβηρία, ειδικευμένα στον πόλεμο σε ακραίες καιρικές συνθήκες. Λόγω τον ακραίων καιρικών συνθηκών και καθώς η γερμανική τακτική Blitzkrieg δεν μπορούσε να εφαρμοστεί, τα γερμανικά στρατεύματα, κατόπιν εντολής, περίμεναν τα τελειώσει ο χειμώνας για να συνεχίσουν την εισβολή.

Με το τέλος του χειμώνα, ο Χίτλερ αλλάζει τα σχέδια του και επικεντρώνει τις δυνάμεις του στο νότο, επειδή αποσκοπούσε στην εισβολή στον Καύκασο και την κατάληψη των πετρελαιοπηγών. Για να το καταφέρει αυτό, ανακατεύθυνε την τέταρτη μεραρχία νότια αρκετά νωρίς, αφήνοντας την έκτη μεραρχία μόνη της, για να περικυκλώσει τα σοβιετικά στρατεύματα. Ωστόσο, για να καταφέρει κάτι τέτοιο, η έκτη μεραρχία panzer θα έπρεπε πρώτα να πάρει την πόλη του Στάλινγκραντ. Οι Σοβιετικοί υπερασπιστήκαν την πόλη με τόση ανδρεία, ώστε η μάχη του Στάλινγκραντ έγινε η πιο “αιματοβαμμένη” μάχη του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Οι Σοβιετικοί κατάφεραν να καθυστερήσουν την γερμανική προώθηση για πέντε μήνες, αφήνοντας έτσι χρόνο στην διοίκηση του κόκκινου στρατού να φέρει καινούργια στρατεύματα με ανανεωμένα άρματα, χάρη στα οποία περικυκλώθηκε η έκτη μεραρχία και ξεκίνησε η σοβιετική αντεπίθεση. 

Από το 1944 και εξής η κατάσταση για τους Γερμανούς εκτραχύνθηκε, γιατί, εκτός από την σοβιετική αντεπίθεση, έπρεπε να είναι σε εγρήγορση, γνωρίζοντας πως και οι ΗΠΑ αλλά και η Μ. Βρετανία θα ξαναέκαναν απόπειρα να εισέλθουν στο έδαφος τους, ιδιαίτερα μετά την αποτυχημένη τους προσπάθεια στην Ιταλία το 1943. Το πρωινό της 6^ης Ιουνίου του 1944 οι Σύμμαχοι πράγματι κάνουν απόβαση στη Νορμανδία, με αποτέλεσμα οι Γερμανοί να πολεμάνε σε δύο μέτωπα (ανατολικό και δυτικό). Το “παιχνίδι” τελειώνει επίσημα για την Γερμανία στις 2 Μαΐου του 1945, με την λήξη της μάχης του Βερολίνου, ενώ ο Β΄ Παγκόσμιος Πόλεμος λήγει επίσημα για την Ευρώπη με την συνθηκολόγηση της Γερμανίας στις 8 Μαΐου του ίδιου χρόνου.