Μια αγκαλιά για όλους!

 

Μια αγκαλιά για όλους!

από την μαθήτρια Μ³

    Ήμουν, θυμάμαι, στην τρίτη δημοτικού, όταν ήρθε στο σχολείο μας ένα κορίτσι από την Αλβανία. Χαρούμενη, δοτική, έγινε φίλη με όλους μας πολύ γρήγορα! Όταν μπήκε ο δάσκαλος στην τάξη μας και μας είπε ότι θα κάναμε εκλογές, για να βγάλουμε 5μελες, όλοι ενθουσιαστήκαμε. Ήταν η πρώτη φορά που θα ψηφίζαμε και μας φάνηκε τόσο σπουδαίο το γεγονός αυτό! Όλοι προτείναμε την Εμμανουέλα, λόγω του χαρακτήρα της, και χαρήκαμε πολύ για την εκλογή της. Δυστυχώς όμως την επόμενη μέρα ήρθαν κάποια παιδιά πολύ στενοχωρημένα, γιατί οι γονείς τους, υποστηρικτές του "πας μη Έλλην βάρβαρος", απαίτησαν την επανάληψη της ψηφοφορίας και δημιούργησαν προβλήματα με τη ρατσιστική συμπεριφορά τους, έτσι που ανάγκασαν την πρόεδρό μας να παραιτηθεί. Ήμασταν μικροί και η φωνή μας δεν έφτανε στα αυτιά τους!

     Δυστυχώς, τέτοιους ανθρώπους συνάντησα και στο γυμνάσιο. Είδα παιδιά να εντάσσονται σε ομάδες και κατ’ επέκταση να διαχωρίζονται σε ανώτερους και κατώτερους, διακρινόμενοι από το χρώμα του δέρματος, την εθνικότητα, τη θρησκεία, τις ιδιαίτερες ικανότητες, τις διαφορετικές προτιμήσεις, κλπ.

    Θα ήθελα η χώρα μου ή τουλάχιστον το σχολείο μου να είναι μία φωλιά όπου θα συμβιώνουν όλοι: άνθρωποι διαφορετικών εθνικοτήτων, οικονομικοί μετανάστες, πρόσφυγες, άτομα με ειδικές ανάγκες, ψυχικά ασθενείς ή από την κοινότητα ΛΟΑΤΚΙ. Όλοι να έχουν ίση μεταχείριση και ίσες ευκαιρίες. Δυστυχώς όμως αυτό παρέμενε όνειρο. Όταν αποφάσισα να έρθω στο Εσπερινό Λύκειο, όπου φοιτώ τώρα, στους Αγίους Αναργύρους, η αλήθεια είναι ότι ήμουν σε μία πολύ περίεργη και δύσκολη ψυχολογική κατάσταση, λόγω των όσων είχαν συμβεί στο παρελθόν, σε όλη τη σχολική μου ζωή… Είχα χάσει την ζωντάνια μου, την όρεξη για μάθηση, δεν έκανα όνειρα σαν έφηβη!!! Με  μεγάλη όμως έκπληξη, από την πρώτη κιόλας μέρα, ένιωσα το ενδιαφέρον και την φροντίδα από τους καθηγητές.  Δεν ήταν απέναντί μου, αλλά πλάι μου.

    Σε αυτό το σχολείο, το Εσπερινό ΓΕΛ Αγίων Αναργύρων, ο μικρότερος μαθητής είναι 15 χρονών και ο μεγαλύτερος 65. Αυτό το σχολείο δεν "κρεμάει" σε κανέναν ταμπέλα. Συνεργασία, κατανόηση και δοτικότητα από όλους προς όλους! Σε αυτό το σχολείο πριν λίγες μέρες πραγματοποιήθηκαν εκλογές για την ανάδειξη του 15μελούς συμβουλίου και πρόεδρος εξελέγη ο συμμαθητής μας από το Πακιστάν, ο Matin, επειδή είναι ένα παιδί που αγωνίζεται από μικρός, επειδή έχει φιλότιμο, επειδή μας σέβεται και μας εκτιμάει όλους, επειδή το σχολείο το δικό μας είναι μια φωλιά που μέσα της χωράνε όλοι, εκτός από το ρατσισμό!!!

     Και εγώ επιτέλους είμαι πολύ χαρούμενη, επειδή είμαι σε ένα σχολείο που είναι μία αγκαλιά για όλους!!!