Παραολυμπιονίκης Κωνσταντίνος Καραούζας

 

                   Επίσκεψη του παραολυμπιονίκη Κωσταντίνου Καραούζα

από τον μαθητή της Β΄ τάξης

Χρήστο Ιακωβίδη

 

Στο πλαίσιο του μαθήματος του Ενεργού Πολίτη, η Σχολική Διεύθυνση κάλεσε τον παραολυμπιονίκη κ. Κωσταντίνο Καραούζα στο σχολείο μας, στο Εσπερινό Γενικό Λύκειο Αγίων Αναργύρων, στις 4/4/2025, για μια συζήτηση με τους μαθητές και τους καθηγητές, με απώτερο σκοπό την ευαισθητοποίηση της νέας γενιάς προς τα άτομα με αναπηρία.

Αφού οι καθηγητές και οι μαθητές συγκεντρώθηκαν στον χώρο του αμφιθεάτρου, ο καλεσμένος μας άνοιξε την συζήτηση με μια παρουσίαση του εαυτού του και της ζωής του και ύστερα διηγήθηκε την εμπειρία του στους πρώτους παραολυμπιακούς που συμμετείχε. Σχετικά με αυτήν την εμπειρία, μάλιστα, τόνισε ότι, παρόλο που πίστευε ότι δεν θα πάρει μια από τις πρώτες θέσεις, αυτό δεν τον στεναχώρησε, αλλά ίσα ίσα πήγε να διαγωνιστεί με ηρεμία και ενθουσιασμό, χωρίς άγχος, και αυτό ήταν που τον έκανε να το απολαύσει περισσότερο!

                Κάπου εδώ άρχισαν να γίνονται και οι πρώτες ερωτήσεις. «Ποιο μέρος που αγωνιστήκατε σας άρεσε περισσότερο;», «ποιον αγώνα απολαύσατε περισσότερο;» Η απάντηση του στην δεύτερη ερώτηση ήταν απλή και περιεκτική, λέγοντας ότι πραγματικά απόλαυσε όποιον αγώνα ΔΕΝ είχε άγχος. Όσο για το μέρος, θα ξεχώριζε την Ιαπωνία, την οποία βρήκε πολύ οργανωμένη και καθαρή.

Έπειτα, μας εξήγησε πώς έγινε το ατύχημα που είχε με την μηχανή του και τον έκανε να χάσει την αίσθηση των ποδιών του, την μετέπειτα εμπειρία του στο νοσοκομείο και την προσπάθειά του να προσαρμοστεί σε αυτόν τον "καινούργιο" και "διαφορετικό" τρόπο ζωής. Επιπλέον, μοιράστηκε κάποιες πολύ ενδιαφέρουσες πληροφορίες πρώτων βοηθειών σε περίπτωση που κάποιος βρεθεί μπροστά σε ένα παρόμοιο ατύχημα.

 Ερωτήθηκε, σαφώς, και για τον τρόπο με τον οποίο τον αντιμετωπίζουν οι άνθρωποι που τον βλέπουν έξω με το αναπηρικό αμαξίδιο και, με αφορμή ανάλογη ερώτηση, αναφέρθηκε όχι τόσο στους ίδιους τους ανθρώπους, αλλά περισσότερο στις πράξεις τους, οι οποίες πολλές φορές δεν δείχνουν σεβασμό, όπως το παρκάρισμα σε ράμπες για ΑΜΕΑ στον δρόμο, ή στην αδιακρισία στο βλέμμα τους, όταν παρακολουθούνε πώς κάνει κάποια καθημερινά πράγματα. Αναφέρθηκε επίσης στην έλλειψη κρατικών υποδομών φιλικών προς τα ΑΜΕΑ και στην έλλειψη ραμπών σε βασικούς χώρους. Απαντώντας τελικά στην αρχική ερώτηση, είπε ότι δεν τον ενδιαφέρει ιδιαίτερα και δεν δίνει σημασία.

Με αυτή την συζήτηση ήταν ξεκάθαρο ότι δημιουργήθηκαν διάφορα συναισθήματα και όλοι συνειδητοποιήσαμε, κυρίως τα παιδιά, πώς λειτουργεί ο κόσμος ενός ανθρώπου σε αναπηρικό αμαξίδιο και το αίσθημα της αλληλεγγύης έγινε πιο έντονο.

Κλείνοντας την συζήτηση, ο καλεσμένος εξέφρασε την χαρά του που παραβρέθηκε στο σχολείο μας και όλοι χειροκροτήσαμε με σεβασμό.

Το όφελος των πληροφοριών από αυτή τη συζήτηση θα ακολουθεί τα παιδιά σε όλη τους την ζωή και έγινε αντιληπτό ότι ο απώτερος σκοπός αυτής της ομιλίας επιτεύχθηκε: όλοι πρέπει να ενεργούμε ως υπεύθυνοι πολίτες!