Εφηβεία...

                                                              Σκέψεις μιας έφηβης

 Από την μαθήτρια της Α΄ τάξης  

Αλίντα Παππά

Αθήνα, 19 Φεβρουαρίου 2024

Aγαπημένοι μου γονείς,

αν θέλετε να με γνωρίσετε πραγματικά, διαβάστε αυτό το γράμμα.

Mαμά, μπαμπά, αισθάνομαι συνέχεια ότι είμαι μόνη μου, ότι δεν έχω κανέναν πλάι μου που να με καταλαβαίνει. Κανένας δεν ξέρει πώς είμαι, τι σκέφτομαι, τι θέλω να κάνω στη ζωή μου. Εσείς μου λέτε την άποψή σας για το τι πρέπει να κάνω, πώς πρέπει να ζήσω, ποιο είναι το καλύτερο για μένα, χωρίς να με ρωτήσετε αν συμφωνώ. 

Πρέπει να με ρωτήσετε, γιατί στο κάτω-κάτω τη ζωή μου αφορά!

Έρχεστε από τη δουλειά και ρωτάτε "διάβασες;", "τι βαθμό πήρες στο τεστ;", "πώς πήγε το σχολείο σήμερα;" και εγώ απαντάω μηχανικά, ενώ θέλω να με ρωτήσετε "είσαι καλά, παιδί μου;", "πώς ήταν η μέρα σου;", " πέρασες όμορφα με τους φίλους σου;". Όταν ετοιμάζομαι να βγω έξω, μου λέτε, "τι είναι αυτά που φοράς;", "έτσι θα κυκλοφορήσεις;", ενώ θα ήθελα να μου πείτε "καλά να περάσεις, κόρη μου!", "να προσέχεις". Αυτό θα ήταν αρκετό!

Θέλετε να με γνωρίσετε καλύτερα;  Καθίστε και διαβάστε. 

Λοιπόν, βρίσκομαι στην εφηβεία, σε μία φάση της ζωής μου που ψάχνω την ταυτότητά μου, το στυλ μου και το τι μου ταιριάζει καλύτερα. Ψάχνω φίλους, ανακαλύπτω το σώμα μου και την σεξουαλικότητά μου. Αν κλείνομαι στο δωμάτιο, δεν είναι επειδή δεν θέλω να σας βλέπω, αλλά γιατί θέλω να μείνω μόνη, να βρω εμένα. Αν μερικές φορές σας φωνάζω, δεν είναι επειδή δεν σας αγαπάω, αλλά επειδή νιώθω ότι είναι ο μόνος τρόπος για να με ακούσετε, για να σας πω ότι είμαι και εγώ εδώ. Δεν μου αρέσει να τσακώνουμε μαζί σας, γιατί πάνω στον τσακωμό θα πούμε λέξεις βαριές. Ξέρω επίσης ότι δεν τις εννοούμε, απλώς εκείνη τη στιγμή είναι ο θυμός που μιλάει.

Γι’ αυτό και αποφάσισα να σας γράψω, για να με καταλάβετε.

Πολλές φορές σηκώνομαι το πρωί με τρόμο για το πώς θα είναι η μέρα στο σχολείο, για το τι θα συναντήσω. Άλλες φορές με χαρά, γιατί θα βρω εκεί τους φίλους μου να πούμε τα δικά μας. Το ότι είμαι στην εφηβεία δεν σημαίνει ότι δεν έχω υποχρεώσεις και δεν κάνω όνειρα για το μέλλον μου, αν και πολλές φορές απογοητεύομαι με τη σκέψη ότι δεν θα τα πραγματοποιήσω ποτέ. Κάνω νέες φιλίες και μετά από λίγο διάστημα άλλες, γιατί οι προηγούμενες τελικά δεν μου ταίριαζαν. Έχω μερικές φορές κυκλοθυμική διάθεση, αλλά είναι κάτι φυσιολογικό για την ηλικία μου. Μην ανησυχείτε αν πέσουν οι βαθμοί, δεν θα είναι η συντέλεια του κόσμου. Αυτή τη στιγμή διαπιστώνω ότι αλλάζει το σώμα μου, ανακαλύπτω διαρκώς νέα πράγματα, που πολλές φορές ντρέπομαι να τα πω, ντρέπομαι να μιλήσω για αυτά που αισθάνομαι και σκέφτομαι, παρόλο που έχω αμέτρητες ερωτήσεις.

Θέλω να είμαι ελεύθερη, να κάνω τα λάθη μου, γιατί μέσα από αυτά θα μάθω, θέλω να μου δείξετε εμπιστοσύνη, να δείξετε εμπιστοσύνη στις αρχές που μου δώσατε ως γονείς, στο ότι με αναθρέψατε σωστά.

Μη μου κόβετε τα φτερά κάθε φορά που δεν σας εκφράζει μια επιθυμία μου, λέγοντάς μου ότι εσείς ξέρετε το καλύτερο για εμένα. Μπείτε στον κόπο να μου το εξηγήσετε, ώστε να το αντιληφθώ και εγώ. 

Μαμά, μπαμπά, αναγνωρίζω τις θυσίες που κάνετε για μένα και σας αγαπάω πάρα πολύ. Ξέρω επίσης ότι και εσείς με αγαπάτε εξίσου πάρα πολύ, αλλά πολλές φορές μόνη η αγάπη δεν φτάνει, χρειάζεται και η επικοινωνία. Σας θέλω δίπλα μου να με υποστηρίζετε,  να με αγκαλιάζετε όταν κλαίω και πονάω, χωρίς όμως να μου λέτε "σου τα λέγαμε εμείς". Θέλω να μπορώ να είμαι ελεύθερη να αποφασίζω εγώ για τη ζωή μου, αν όμως αντιμετωπίσω κάποιο πρόβλημα, να είστε οι πρώτοι που θα καλέσω στο τηλέφωνο, χωρίς να φοβάμαι την αντίδρασή σας. Θέλω το σπίτι μου και εσείς να είστε το καταφύγιό μου.

Ελπίζω, αφού διαβάσετε αυτό το γράμμα, να με γνωρίσετε λίγο καλύτερα και να βοηθήσετε η περίοδος της εφηβείας να κυλήσει ομαλά, ώστε να μεγαλώσουμε μαζί πλάι πλάι και όχι ο ένας απέναντι στον άλλον.

Θέλω να χτίσουμε μία σχέση δυνατή, βασισμένη όχι μόνο στην αγάπη, αλλά και στον σεβασμό, γιατί μόνο έτσι θα αντέξω όλες τις φουρτούνες που μπορεί να φέρει η ζωή!

Με πολλή αγάπη, η κόρη σας

Αλίντα Παππά