Σχολείο και Πρωταθλητισμός

 

Η ζωή στο νερό

 από τις μαθήτριες της Α΄ τάξης  

Φαίδρα Καρρά και Ασημίνα Χαραλαμπή

 

Τις μέρες των διακοπών του Πάσχα συναντήθηκα με την συμμαθήτριά μου Φαίδρα Καρρά και μου μίλησε για το άθλημά της, την Τεχνική Κολύμβηση.

 -Από ποια ηλικία ξεκίνησες την ενασχόλησή σου με την Τεχνική Κολύμβηση;

      Από την ηλικία των 4 χρόνων είμαι στο χώρο της κολύμβησης. Βασικός όρος για να πας στην ακαδημία της τεχνικής κολύμβησης είναι να ξέρεις κολύμπι. Έτσι λοιπόν αρχικά ξεκίνησα από τη μικρή πισίνα, μέχρι να μάθω να επιπλέω. Με την πάροδο του χρόνου και, αφού έμαθα τις βασικές αρχές της κολύμβησης, ξεκίνησα στην πρώτη δημοτικού στη μεγάλη πισίνα και την κλασική κολύμβηση μέχρι και την έκτη δημοτικού. Από την πρώτη γυμνασίου μέχρι και σήμερα ανήκω στο τμήμα της τεχνικής κολύμβησης.

 -Γιατί επέλεξες αυτό το άθλημα;

Η αλήθεια είναι ότι το άθλημα της κολύμβησης το επέλεξαν οι γονείς μου, γιατί ήθελαν, τόσο εγώ όσο και ο αδερφός μου, να ξέρουμε κολύμπι. Βέβαια με πήγαν και σε άλλα αθλήματα παράλληλα με την πισίνα, αλλά δεν μου άρεσαν. Το νερό ήταν αυτό που με κέρδισε, γιατί μου δίνει τη δυνατότητα να ασκώ όλους τους μυς του σώματος μου, καθώς και το μυαλό μου, γιατί είναι θέμα επιβίωσης... πρέπει να δουλεύουν όλα ταυτόχρονα για να μην πνιγείς!

-Θέλεις να μας λίγα λόγια για το άθλημά σου;

Η τεχνική είναι ένα είδος κολύμβησης. Ανήκει στη Κολυμβητική Ομοσπονδία Ελλάδος, αλλά δεν ανήκει στα ολυμπιακά αθλήματα, κάτι που θεωρώ πολύ άδικο! Η τεχνική κολύμβηση χωρίζεται σε δυο κατηγορίες, στο μονοπέδιλο και στα διπλά πέδιλα. 

Το μονοπέδιλο είναι ένα πέδιλο που εφαρμόζεται και στα δυο πόδια, ενώ τα διπλά είναι δυο διαφορετικά πέδιλα. Και στις δυο κατηγορίες κολυμπάμε με αναπνευστήρα και μάσκα. Δεν επιτρέπεται να βγάλουμε το κεφάλι μας καθόλου έξω από το νερό όσα μέτρα και να κάνουμε. Οι αναπνοές παίρνονται αποκλειστικά και μόνο από τον αναπνευστήρα.

Επίσης, πρέπει να φοράμε ένα ολόσωμο μαγιό που το ονομάζουμε καρχαρία. Με το μονό μπορούμε να πέσουμε σε δυο αθλήματα τελείως διαφορετικά. Το ένα είναι η «άπνοια», η οποία γίνεται μόνο για 50 μέτρα, με μια ανάσα, χωρίς αναπνευστήρα, κάτω από το νερό - κάτι σαν μακροβούτι. Το άλλο είναι η «μπουκάλα», η οποία γίνεται στα 100 και τα 400 μέτρα μέσα στο νερό με μπουκάλα οξυγόνου. Όταν φοράμε μονοπέδιλο, τα χέρια μας δεν μπορούμε να τα κουνάμε, πρέπει να τα έχουμε κλειστά μπροστά (θέση «στυλ»), ενώ όταν φοράμε διπλά πέδιλα, κολυμπάμε ελεύθερο. Τα αγωνίσματα χωρίζονται σε σπρίντερ και μέτρων.

-Πώς προλαβαίνεις και ανταπεξέρχεσαι στα καθήκοντά σου στο σχολείο, σε συνδυασμό με την πολύωρη καθημερινή σου προπόνηση και τα ταξίδια που απαιτεί το πρόγραμμα της ομάδας σου;

          Όσο μεγαλώνω και αλλάζω κατηγορία όσο και τάξεις στο σχολείο, τα πράγματα γίνονται όλο και δυσκολότερα. Οι προπονήσεις είναι καθημερνές και είναι 2 ώρες μέσα στην πισίνα και μια ώρα, το λιγότερο, στο γυμναστήριο. Μια φορά την εβδομάδα έχουμε και μια έξτρα προπόνηση στις 6 το πρωί. Οι προπονήσεις μας είναι 6 μέρες την εβδομάδα, χωρίς αργίες, παρά μόνο τα Χριστούγεννα και το Πάσχα, καθώς και δυο εβδομάδες το καλοκαίρι. Τα ταξίδια μας, είτε για προετοιμασία είτε για αγώνες, είναι πάρα πολλά, πολλές φορές γίνονται και εκτός Ελλάδος και καλύπτονται με προσωπικά μας έξοδα. Όσον αφορά το διάβασμα, η αλήθεια είναι ότι δυσκολεύομαι πάρα πολύ, όμως προσπαθώ να μην αφήνω κενά. Δυστυχώς, αυτό δεν είναι πάντα εφικτό, γιατί πολλές φορές είμαι τόσο κουρασμένη που νιώθω ότι δεν μπορώ να ανέβω ούτε τα σκαλιά του σπιτιού μου. Προσπαθώ να ξυπνήσω όσο πιο νωρίς γίνεται για να προετοιμάσω τα μαθήματά μου. Μακάρι να μπορούσα να είχα λίγο περισσότερο χρόνο για να ήμουν καλύτερη!

-Τι θα συμβούλευες τα παιδιά που θα ήθελαν να ασχοληθούν με την Τεχνική Κολύμβηση;

           Εγώ σαν αθλήτρια θα τους έλεγα οπωσδήποτε να ασχοληθούν. Είναι ένα άθλημα διαφορετικό από τα συνηθισμένα. Το μειονέκτημά  του, ωστόσο, είναι ότι είναι πολυέξοδο. Καλό είναι όλα τα παιδιά να ασχολούνται με κάποιο άθλημα, δεν είναι απαραίτητο να κάνουν πρωταθλητισμό, απλώς να αθλούνται!