Σχολείο και Πρωταθλητισμός

Δύσκολοι Αγώνες

από τον μαθητή της Α΄ τάξης

Julind Davidhi

Ο Ερωτόκριτος Καραμπούλης είναι ένας αθλητής με πολλές διακρίσεις. Μας παραχώρησε μια συνέντευξη, στην οποία μας παρουσιάζει την καθημερινότητά του και τις σκέψεις του ως μαθητής αλλά και σκληρά προπονούμενος αθλητής του kick boxing. 

    Ονομάζομαι Ερωτόκριτος Καραμπούλης και είμαι πανευρωπαϊκός και παγκόσμιος πρωταθλητής στο άθλημα του kick boxing και πιο συγκεκριμένα στο point fighting, έχοντας πολλές διακρίσεις σε εξωτερικά και διασυλλογικά πρωταθλήματα.

Θα έλεγα πως το kick boxing δεν προέκυψε τυχαία στη ζωή μου. Το πρώτο άθλημα που είχα ξεκινήσει ήταν το kung fu. Ύστερα, αφήνοντας το kung fu για προσωπικούς λόγους και μετά από κάποιο χρονικό διάστημα, ανακάλυψα μία σχολή, η οποία βρισκόταν πολύ κοντά στο σπίτι μου, σχεδόν δίπλα... Γενικότερα, είχα ένα «κόλλημα» με τις πολεμικές τέχνες από μικρός.

Όσον αφορά το πρόγραμμά μου, δεν υπήρχε κάποια φορά που να μην ήταν γεμάτο. Η αλήθεια είναι πως ο συνδυασμός πρωταθλητισμού και διαβάσματος είναι αρκετά απαιτητικός και πιεστικός μερικές φορές, αλλά με το κατάλληλο πρόγραμμα και τη σωστή οργάνωση, εξισορροπούνται όλα με ευκολία. Το καθημερινό μου πρόγραμμα περιλαμβάνει το σχολείο, το μεσημεριανό διάβασμα και στη συνέχεια την απογευματινή προπόνηση. Κάποιες φορές μπορεί να χρειαστεί να διαβάσω και μετά την προπόνηση.

    Επειδή οι δυσκολίες ήταν αρκετές, δεν θα τις αναλύσω, αλλά γενικότερα οι αποτυχίες, και πιο συγκεκριμένα, οι συνεχόμενες αποτυχίες, με έκαναν να αμφισβητήσω τις ικανότητές μου, με αποτέλεσμα να υποβαθμίσω τον εαυτό μου, διότι ήμουν ανίκανος στο να το διαχειριστώ και άφηνα το συναίσθημα να με ελέγχει. Αυτοί που με βοήθησαν ήταν η οικογένειά μου και ο δάσκαλός μου, ο Julind Davidhi.

Το μετάλλιο που κατέκτησα στην Ιταλία ήταν η ολοκλήρωση ενός από τους πολλούς ολοκληρωμένους μου στόχους. Είναι το πιο βασικό μου μετάλλιο. Οι νίκες που είχαν προηγηθεί ήταν πολλές και ήταν αυτές που μου έδωσαν ώθηση στην κατάκτηση αυτού του τίτλου. Όταν είχα ξεκινήσει να συμμετέχω σε εξωτερικά πρωταθλήματα, μπορώ να πω πως μου άρεσε το πνεύμα της εθνικής ομάδας και η εκπροσώπησή της. Αργότερα, μεγαλώνοντας λίγο και συνειδητοποιώντας μερικά πράγματα, πλέον ό,τι κάνω το κάνω για την οικογένειά μου και για τον εαυτό μου.

 Όταν με ρωτούν για τους στόχους μου, δεν  απαντώ ολοκληρωτικά και άμεσα, γιατί δεν συνηθίζω να τους αποκαλύπτω και τους κρατάω για μένα. Το κίνητρο για έναν αθλητή, έτσι ώστε να εξακολουθήσει να δουλεύει, είναι η ύπαρξη στόχων. Η ζωή πρέπει να αποτελείται από στόχους, αλλιώς δεν έχει αξία. Η κατάκτηση στόχων απαιτεί αρετές, όπως υπομονή, πειθαρχία και θέληση. Πάνω απ' όλα όμως την αυτογνωσία και την αυτοκυριαρχία. Η γνώση των ικανοτήτων είναι βασικός παράγοντας για την ολοκλήρωση ενός στόχου και στη συνέχεια πολλών.

    Ο πιο δύσκολός μου αγώνας ήταν εντός αγωνιστικών χώρων. Η ζωή μου ούτως ή άλλως είναι ένας αγώνας και αποτελείται κυρίως από αγώνες εντός αγωνιστικών χώρων, καθώς αυτό είναι η ζωή μου.

Ολοκληρώνοντας, οι συμβουλές που θα έδινα στους σημερινούς νέους είναι πολλές, αλλά θα προσπαθήσω να τις συνοψίσω λίγο. Αρχικά, να ασχοληθούν με τον αθλητισμό στη ζωή τους, διότι γεμίζει τους ανθρώπους τόσο ψυχικά όσο και σωματικά. Δυνατή ψυχική και σωματική υγεία είναι η ολοκλήρωση ενός ανθρώπου. Οι σημερινοί νέοι πρέπει να καταλάβουν πως, για να φτάσεις εκεί που θέλεις, απαιτεί αποτυχίες. Η αποτυχία είναι κλειδί για την επιτυχία και την κορύφωση. Με την αποτυχία αυτοβελτιώνεσαι, εντοπίζεις τα λάθη σου, εάν την διαχειριστείς με σωστό τρόπο και με λογική! 

Επίσης απαιτεί πολλή υπομονή και εμπιστοσύνη σε όλη τη διαδικασία που περνάς για το κυνήγι του στόχου.

    Και, όπως είπε και ο Καβάφης σε ένα από τα ποιήματά του: 

"Αλλά μη βιάζεις το ταξίδι διόλου. Καλύτερα χρόνια πολλά να διαρκέσει και γέρος πια ν' αράξεις στο νησί, πλούσιος με όσα κέρδισες στον δρόμο, μη προσδοκώντας πλούτη να σε δώσει η Ιθάκη. Η Ιθάκη σ' έδωσε τ' ωραίο ταξίδι."