Επέτειος 28ης Οκτωβρίου

                          

            

 ''ΔΙΚΑΙΩΣΗ 3368''

        Από τους μαθητές της Γ΄ τάξης

           Παναγιώτη Φλεβοτόμο, Ιωάννα Κωστοπούλου

Η επίσκεψη του σχολείου μας τον περασμένο Μάιο στο Δημοτικό Μουσείο Καλαβρυτινού Ολοκαυτώματος και στον Τόπο Θυσίας ήταν αξέχαστη και μοναδική εμπειρία• μια εμπειρία που όλοι πρέπει να βιώσουν λόγω της παιδευτικής και συναισθηματικής της αξίας. 

Δυστυχώς, οι πληγές της ναζιστικής κατοχής της χώρας μας αποσιωπώνται ή υποβαθμίζονται σε μεγάλο βαθμό, με αποτέλεσμα πολλοί - και ιδιαίτερα οι νεότεροι - να τις αγνοούμε. Ο χώρος και τα εκθέματα του μουσείου ήταν συγκλονιστικά και προκάλεσαν την ευαισθητοποίηση και την συγκίνηση των περισσότερων μαθητών για την άδικη και βάρβαρη θανάτωση τόσων αθώων ανθρώπων. Καθώς περιηγούμασταν στο Μουσείο ή περπατούσαμε στον χώρο της εκτέλεσης εκατοντάδων Καλαβρυτινών, νιώσαμε να ταξιδεύουμε πίσω στο χρόνο, να συνδεόμαστε βαθύτερα με την ιστορία και τον πολιτισμό μας, νιώσαμε την ανάγκη να τιμήσουμε τους ανθρώπους αυτούς, διατηρώντας άσβεστη την μνήμη τους και δεσμευόμενοι να μην επαναλάβουμε τα ίδια λάθη. 

                              

Αυτήν την ανάμνηση είχαμε την μεγάλη τύχη να μας την ξαναξυπνήσει η θεατρολόγος - σκηνοθέτις Ισμήνη Σακελλαροπούλου, η οποία επισκέφτηκε το σχολείο μας, μετά από πρόσκληση των καθηγητών, στο πλαίσιο της σχολικής εορτής για την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου, για να παρουσιάσει αποσπάσματα από το εξαιρετικό και άκρως συγκινητικό ντοκιμαντέρ “Δικαίωση 3368”. Το ντοκιμαντέρ αυτό, το οποίο περιλαμβάνει μαρτυρίες, σχετικά με την περίοδο της γερμανικής κατοχής στην επαρχία Καλαβρύτων και την σφαγή του ανδρικού πληθυσμού της πόλης στις 13 Δεκεμβρίου του 1943, προβλήθηκε τον περσινό χειμώνα σε κινηματογραφική αίθουσα της Αθήνας και αναμένεται να προβληθεί και από την δημόσια τηλεόραση. 

Η σκηνοθέτις, προβάλλοντας τα αποσπάσματα, μας μετέφερε σημαντικές πληροφορίες για την απόφασή της να ασχοληθεί με το συγκεκριμένο θέμα, για τις δυσκολίες που αντιμετώπισε και για την διαδικασία των γυρισμάτων. Μάλιστα, κατόπιν σχετικής ερώτησης που της απευθύνθηκε από μαθητή του σχολείου μας, μετά την παρουσίαση του ντοκιμαντέρ και την ολοκλήρωση της σχολικής εορτής, δήλωσε: “Το συναίσθημα ήταν σε κάθε σκηνή μοναδικό. Το σχολείο αυτό π.χ., όπου έκανα το γύρισμα, ήταν το σχολείο μου, που έγινε Μουσείο. Και ξαφνικά έκανα γύρισμα εκεί, μετά από χρόνια, γιατί άλλαξα σχολείο μικρή και μου έλειπε, όσο και αν σας φαίνεται παράξενο. Σε αυτό το σχολείο έζησα πολύ ωραία χρόνια, γιατί τότε ήμασταν όλα τα παιδιά εκεί. Οπότε γύρισα και έκανα εκεί το γύρισμα και αυτό που συμβόλιζε ήταν ανατριχιαστικό, γιατί είχαμε την φιλαρμονική μαζί μας και όλους αυτούς τους συνεργάτες, οι οποίοι δουλέψανε άψογα και με πολλή αγάπη σε αυτό”. Στην συνέχεια μας αποκάλυψε ότι, κατά την διάρκεια των γυρισμάτων και ενώ μιλούσαν στον φακό, η συγκινησιακή φόρτιση των ανθρώπων που εξιστορούσαν την τραγικότητα που βιώσαν ήταν τόσο έντονη, ώστε οι ίδιοι ζητούσαν να διακοπεί το γύρισμα.

Επιπλέον, μας ενημέρωσε για το νέο της ντοκιμαντέρ “Καλάβρυτα - GUERNICA”, που θα προβληθεί σε πρώτη προβολή στο φεστιβάλ “Zinebi” στο Μπιλμπάο της Ισπανίας τον επόμενο μήνα και στο οποίο ντοκιμαντέρ παρουσιάζονται παράλληλα η σφαγή στα Καλάβρυτα από τις ναζιστικές δυνάμεις κατοχής και ο βομβαρδισμός στη Γκερνίκα κατά την διάρκεια του ισπανικού εμφυλίου από τα γερμανικά και ιταλικά στρατεύματα. 

Στο τέλος της παρουσίασής της πέρασε στους μαθητές το μήνυμα ότι πρέπει να κυνηγάμε το όνειρό μας, χωρίς να επηρεαζόμαστε από κανενός την άποψη, και ότι, όταν θέλουμε κάτι πραγματικά, η πίστη και η θέληση θα μας δώσουν τα εφόδια για να το πετύχουμε.

Ήταν μεγάλη η τύχη των μαθητών του σχολείου που μπόρεσαν και “σκάλισαν” ένα μικρό μέρος της ιστορίας της χώρας μας, μέσα από τις σκηνές του ντοκιμαντέρ. 

Ευχόμαστε τα ντοκιμαντέρ της κυρίας Σακελλαροπούλου να είναι καλοτάξιδα, να πετύχει όσους στόχους έχει θέσει και να συνεχίσει την υπερπροσπάθεια με το ίδιο ήθος και την ίδια υπομονή!